~HBD to me~ แก่ขึ้นอีกปีแล้วสินะ
posted on 11 May 2007 18:39 by himawari in Myselfวันที่ 11 พฤษภาคม.... และแล้วก็วนมาถึงจนได้ มันช่างรวดเร็วจริงๆ ยังรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านวันนี้ของปีที่แล้วมาไม่นาน (เวอร์ไปมะ =_=) ในที่สุดก็แก่ขึ้นอีกปีจนได้ T^T
วันนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรมากนัก เริ่มต้นด้วยการไปเรียนอุ๊ เสร็จแล้วก็ไปกินข้าว และร้องคาราโอเกะ (อีกแล้วครับท่าน -*- ) ก็สนุกสนานกันไปพอสมควร
ขอบคุณมากๆสำหรับคำอวยพรและของขวัญจากทุกๆคน ^0^
Special Thanks
ขอบคุณพ่อแม่... ที่อดทนเลี้ยงดูเด็กดื้อคนนี้ ตั้งแต่วันแรกที่ลืมตามาดูโลกจวบจนถึงปัจจุบัน รวมแล้วก็ครบ16 ปีพอดี นับว่าเป็นช่วงเวลาที่คงจะลำบากไม่น้อยสำหรับท่านทั้งสอง เพราะลูกคนนี้ช่างขี้แงและเอาแต่ใจตัวเองเสียเหลือเกิน ทั้งยังใจร้อน โมโหง่าย แถมยังบ่นไม่หยุดอีกต่างหาก
หลายครั้ง...ที่ทำให้ท่านต้องหนักใจ หลายครั้ง...ที่ทำให้ท่านต้องอารมณ์เสีย แต่ทุกๆครั้ง...ท่านก็ให้อภัยเสมอ คำขอบคุณสักล้านครั้งก็อาจจะไม่เพียงพอ แต่ลูกคนนี้ก็อยากขอบคุณ...ที่อยู่เคียงข้างกันเสมอมา ...ขอบคุณนะคะ...
ถ้าไม่มีพ่อกับแม่... ก็คงไม่มีวันนี้
ขอบคุณพี่และน้อง... ที่เป็นทั้งครอบครัวและเพื่อนในคราวเดียวกัน
คนๆนี้...อาจจะเป็นน้องที่ไม่ดีนัก คอยกัดคอยแกล้งพี่เสมอ ทั้งยังทำให้หงุดหงิดรำคาญใจ แต่พี่ก็ยังให้อภัย คอยช่วยเหลือให้คำปรึกษาเสมอ ทั้งยังดูแลน้องคนนี้ได้อย่างดีเยี่ยม...ไม่มีพี่คนไหนดีเท่าจริงๆ
คนๆนี้...อาจจะเป็นพี่ที่ไม่ดีนัก คอยดุคอยว่าน้องเสมอ ใช้ความรุนแรงทั้งที่ไม่จำเป็น แต่น้องก็ยังคงเหมือนเดิม ถึงจะไม่ค่อยเชื่อฟังนัก...แต่ก็ไม่เคยทำให้ผิดหวัง ยังคงเป็นน้องที่ดีและน่ารักเสมอ
...ขอบคุณจริงๆ...
ขอบคุณญาติๆทุกคน... ที่ช่วยเลี้ยงดูและหล่อหลอมให้เป็นคนดี ขอบคุณสำหรับคำสั่งสอนต่างๆ ขอบคุณสำหรับความหวังดี ...ขอบคุณ...สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ขอบคุณสิ่งเลวร้ายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต... มันทำให้รู้ว่า วันนี้ยังดีกว่าหลายเท่านัก
ขอบคุณอุปสรรคนานานัปการ... มันทำให้ความรักแน่นแฟ้นขึ้นอีกหลายเท่า
ขอบคุณความทุกข์... มันทำให้พบคนที่คอยอยู่เคียงข้าง
สุดท้ายขอขอบคุณทุกๆคนที่คอยอยู่เคียงข้าง... ในวันที่ท้อแท้ หมดกำลังใจ... ในวันที่ไม่อยากอยู่อีกต่อไป... หากไม่มีคนเหล่านั้น... ก็คงไม่อาจผ่านพ้นมาได้
ขอบคุณคุณครูและซิสเตอร์ทุกท่าน... ที่คอยให้คำแนะนำ อบรมสั่งสอน และตักเตือน ทำให้เด็กคนนี้ได้รู้จักการทำตัวเป็นคนดี ขอบคุณสำหรับการบ้านและรายงาน เพราะนั่นหมายถึงประสบการณ์และการเรียนรู้ (แต่ไม่ต้องเยอะมากก็ได้นะคะ) ขอบคุณสำหรับความรักและความอบอุ่นที่มีให้นักเรียนทุกคน ขอบคุณ...สำหรับบ้านหลังที่สองแห่งนี้ ...ขอบคุณมากๆค่ะ...
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน... ที่คอยอยู่เคียงข้างและช่วยเหลือเสมอ ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ทำให้มีรอยยิ้ม ขอบคุณสำหรับความสนุกสนานที่ทำให้มีเสียงหัวเราะ ขอบคุณสำหรับความอบอุ่นที่ทำให้มีน้ำตา (ซึ้งตอนจะต้องจากกัน)
ขอบคุณ...สำหรับมิตรภาพที่ดี... ที่ไม่มีวันลืมเลือน
-- สามารถเข้าชมเอนทรี่อื่นได้ที่ สารบัญบล็อก ค่ะ ^_^ --